Пралятаюць гады як гадзіны
Там дзе былі з табой - там адзін я
Мае словы лятуць па над горадам
Ты не пачуеш, але мне ўжо ўсё роўна
Я адзін, я адзін
У пустой кватэры я
Толькі ноч, і цяпер
Мая бяссоніца
Не губляй усё сваё
У шэрых людзях
Мая бяссоніца
Цябе разбудзіць
Нашы думкі заўсёды ў сацсетках
Разліваюцца так, нібы мора
Толькі самай халоднай зімою
Ужо недасяжны, ужо не з табою
Лаўлю стан расчаравання
Бо думаў навечна
Ты не ведаеш мяне
Гэта ўжо бясспрэчна
Апошніх пару дзён
Знікаюць як камета
Каханне жыве 3 гады
А наша да лета
Пралятаюць гады як гадзіны
Там дзе былі з табой, там адзін я
Мае словы лятуць па над горадам
Ты не пачуеш, але мне ўжо ўсё роўна
Я адзін, я адзін
У пустой кватэры я
Толькі ноч, і цяпер
Мая бяссоніца
Не губляй усё сваё
У шэрых людзях
Мая бяссоніца
Цябе разбудзіць
Новы дзень і мая проза
Нам з табой ужо так позна
Паміж шэрых праспектаў ізноў
Сэрца не адчуваю і зноў
Хацеў прыналежыць
Большаму, чым я сам
Сябе дзясяткі ўжо разоў
Па кавалках сабраў
Ты ненавідзіш усё
Што я калісьці стварыў
Калі вочы гэта люстэрка
Там не бачна душы
І разам з дымам у паветра
Ляціць яна
Адзінота круціць мой розум
Як тое віно
Усё яшчэ хочаш пачуць
Тыя тры самых слова
Заплюшчы вочы
Я ў тваіх снах як дома
Пралятаюць гады як гадзіны
Там дзе былі з табой, там адзін я
Мае словы лятуць па над горадам
Ты не пачуеш, але мне ўжо ўсё роўна
Я адзін, я адзін
У пустой кватэры я
Толькі ноч, і цяпер
Мая бяссоніца
Не губляй усё сваё
У шэрых людзях
Мая бяссоніца
Цябе разбудзіць
Я адзін, я адзін
У пустой кватэры я
Толькі ноч, і цяпер
Мая бяссоніца
Не губляй усё сваё
У шэрых людзях
Мая бяссоніца
Цябе разбудзіць
