Мен ол қызды ұмытқам
Сезімді сол кез суытқам
Бұл қала қатты тоңдырып
Қайтадан өзі жылытқан
Біз жүрген көшелерменен,
Әр қадам есептеуменен,
Керуеннен киноны көріп,
Түскенбіз көпірден төмен.
Сырымды айтқам аспанға,
Куә ғой оған Астана.
Жүрекке қатты тиетін,
Қатты ғой сезім тастан да.
Мен сені есіме алмаймын.
Есілге енді бармаймын.
Үміттің үзілген жібін,
Қайтадан жалғай алмаймын.
Астана саябағында,
Өзгені саяладың ба?
Біз жүрген іздерді басып,
Өзіңді аямадың ба?
Махаббат бізді арбап па?
Жүрек өзгені таңдап па?
Сенде келмейсің оралып
Менде күтпеймін арбатта?
Сырымды айтқам аспанға,
Куә ғой оған Астана.
Жүрекке қатты тиетін,
Қатты ғой сезім тастан да.
Мен сені есіме алмаймын.
Есілге енді бармаймын.
Үміттің үзілген жібін,
Қайтадан жалғай алмаймын.
Сырымды айтқам аспанға,
Куә ғой оған Астана.
Жүрекке қатты тиетін,
Қатты ғой сезім тастан да.
Мен сені есіме алмаймын.
Есілге енді бармаймын.
Үміттің үзілді жібі,
Қайтадан жалғай алмаймын!
Я забыл ту девушку
Тогда я охладил свои чувства
Этот город так сильно замерз
Он снова согрелся
С улиц, по которым мы шли,
Считая каждый шаг,
Смотрив фильм в фургоне,
Мы спустились с моста.
Я рассказал свой секрет небу,
Астана — свидетель этого.
Это так тронуло мое сердце,
Чувство тверже камня.
Я тебя не помню.
Я больше не поеду в Эсил.
Оборванная нить надежды,
Я не могу ее восстановить.
В парке Астаны,
Ты гуляла с кем-то другим?
Следуя по следам, по которым мы шли,
Ты не пощадила себя?
Любовь соблазнила нас?
Сердце выбрало кого-то другого?
Ты тоже не вернешься?
Я не буду ждать тебя на Арбате?
Я рассказал свой секрет небу,
Астана — свидетель этого.
Это так тронуло мое сердце,
Это чувство тверже камня.
Я тебя не помню.
Я больше не поеду в Эсил.
Оборванная нить надежды,
Я не могу ее восстановить.
Я расскажу свою тайну небу,
Астана — свидетель этого.
Это ранит сердце,
Это чувство тверже камня.
Я тебя не помню.
Я больше не поеду в Эсил.
Оборванная нить надежды,
Я не могу ее восстановить!