Көтмәгәндә кабындың син җанда,
Көтелмәгән яну бу утлар.
Кышларыма буран булып килдең,
Язларымда ләйсән булып кал.
Бураннарда кабатланмас моңым,
Моңга тулган ап-ак болытлар.
Кышларыма ак моң булып килдең,
Язларымда хыял булып кал.
Күңелемә якты хисләр сиптең,
Бу җаныма сүнмәс өмет сал.
Тормышыма син кыш булып кердең,
Язмышымда язлар булып кал.
Ты внезапно вспыхнула в моей душе,
Эти огни неожиданны.
Ты пришла в мои зимы как буря,
Стала светом в моей весне.
Моя печаль не повторяется в бурях,
Белые тучи, полные печали.
Ты пришла в мои зимы как белая печаль,
Стала мечтой в моей весне.
Ты осыпала мое сердце светлыми чувствами,
Внушила неугасимую надежду этой душе.
Ты пришла в мою жизнь как зима,
Стала весной в моей судьбе.