Σβήσε τα ίχνη
Σπάσε τον καθρέφτη
Διώξε τη θλίψη σου
Έξω απ'τισ μέρεσ μασ
Μίλα μου ξανά
Μάζεψα τα σύννεφα
Που δεν έφεραν βροχή
Τα κλεμμένα όνειρα
Την μαύρη σιωπή
Μέχρι να θυμηθώ
Τώρα λιώνω και χάνομαι
Με σβήνει η καταιγίδα σαν κερί
Χίλια χρόνια
Χίλια χρόνια ασ
Με καίει ο πυρετόσ
Σε έναν δρόμο
Χωρίσ επιστροφή
Ψάξε στο βυθό
Στη λίμνη των πόθων σου
Σε μια μακρινή εποχή
Μια σκοτεινή αυγή
Που πάλι θα γυρίσει
Τα άνθη τησ λήθησ
Έγιναν δάκρυα που καίνε
Σε παγωμένουσ τόπουσ
Σκιά στην ομίχλη
Θα περιπλανηθώ
Τώρα λιώνω και χάνομαι
Με σβήνει η καταιγίδα σαν κερί
Χίλια χρόνια
Χίλια χρόνια ασ
Με καίει ο πυρετόσ
Σε έναν δρόμο
Χωρίσ επιστροφή
Οι ψυχέσ περιμένουν
Να σκοτεινιάσει η αυγή
Για να ξαναγυρίσουν
Σε απόκρυφη πηγή
Για να ξαναγυρίσουν
Στησ λήθησ την πηγή
Τώρα λιώνω και χάνομαι
Με σβήνει η καταιγίδα σαν κερί
Χίλια χρόνια
Χίλια χρόνια
Ασ με καίει ο πυρετόσ
Σε έναν δρόμο
Χωρίσ επιστροφή
Τώρα λιώνω και χάνομαι
Με σβήνει η καταιγίδα σαν κερί
Χίλια χρόνια
Χίλια χρόνια
Ασ με καίει ο πυρετόσ
Μέχρι το φάντασμα
Του ήλιου να φανεί
Τώρα λιώνω και χάνομαι
